Dbam o swój dom rodzinny

 

Kochani, dziś powinniśmy ponownie zobaczyć, że każdy z nas ma obowiązek dbania o swoją rodzinę, o swój dom. Każde dziecko nie może myśleć, że tylko dorośli mają taki obowiązek. Poniżej przeczytajcie opowiadanie, które pokazuje poprawne zachowanie w rodzinie.

 

Niedzielna kolacja. Wszyscy siedzą przy stole. Cisza. W pewnym momencie pięcioletnia Agatka wyrzuca z siebie: – Chleba! Ale nikt nie reaguje. – Chleba chcę – powtarza energiczniej i głośniej nienasycone dziecko. Po chwili matka zaczęła opowiadać: Był sobie kiedyś zaczarowany ogród. Przez parkan widać było cudne kwiaty, wspaniałe fontanny, pyszne owoce. Piękny to był ogród, ale nikt nie mógł wejść do środka, bo brama była zamknięta. Próbowano wejść przez parkan, ale rósł on wtedy coraz wyżej. Próbowano wyważyć czy podpalić bramę, ale łamał się drąg albo ogień się drzewa nie imał. Ludzie byli bezradni. Wtedy zjawiło się małe dziecko i powiedziało jedno małe słówko: „proszę”. I oto otworzyła się brama na oścież i dziecko weszło do środka. Agatka słuchała tej opowieści z wypiekami na policzkach, a potem wykrztusiła: – Mamo, proszę, daj mi chleba!

 

Każdy z nas musi pamiętać, że ode mnie też zależy jak będzie wyglądać moja rodzina? Otwórzmy dziś kolejną kopertę. W niej zawarte są trzy pytanie, na które odpowiemy w następnych tygodniach.

 

Muszę więc wiedzieć:

·     Dlaczego jestem odpowiedzialny za rodzinę?

·     Jak się powinienem zachowywać w domu?

·     Jakie są grzechy przeciw rodzinie?

 

Za tydzień, odpowiedź na pierwsze pytanie. A do tego czasu, starajcie o to, aby dzięki Wam w domu było sympatyczniej.